रिकाम मन

एखादं काम पूर्ण झाल्यावर येणारं रिकामपण , मनाला व्यापून टाकतं. जस नवीन येणारं काम व्यापातं तसं . पण नवीन कामामध्ये ते पूर्ण करण्याची झिंग असते तशी मनाच्या रिकामपणात नसते, असतो तो भकासपणा, उदासी . खूप भीती वाटते मला मनाच्या या रिकामपणाची. काहीतरी हरवतं आहे असा वाटत राहतं, आणि नक्की काय होत आहे ते काळत नाही. मग बेचैन व्हायला होतं , जगण अवघड आहे असा वाटायला लागतं. मी तुझ्याकडे यायचा प्रयत्न करते , पण तू पण हरवून गेलेला असतोस . आजूबाजूला दाट धुक असतं , वाट सापडत नाही.. डोळ्यापुढे फक्त अंधार असतो , पुढे काय कराव ते उमगत नाही . यातून बाहेर पडणार हे माहिती असत, पण बाहेर येण्यासाठी हातात काहीतरी काम याव लागतं, मन त्यामध्ये गुंताव लागतं . तसा झाल, तरच परत एकदा जगायची उमेद वाढते , जग परत एकदा सुंदर होत आणि मनामध्ये मला तू पण सापडतोस .
पण हे सगळ खूप पुढचं आहे. आत्ता मन रिकाम आहे, काहीतरी शोधतं आहे , हात रिकामे असल्याची भावना जास्त तीव्र आहे . पूर्ण झालेल्या कामाच्या समाधानापेक्षा आताच रिकामपण भयानक आहे . काम पूर्ण झाल्याच समाधान १-२ दिवस टिकतं , पण नंतर येणारी पोकळी खायला उठते . खूप एकटं एकटं वाटत राहतं. सगळे भोवती असून पण एकटेपण जात नाही . हे एकटेपण नको वाटत  . तू तरी बरोबर रहावस अस वाटत राहत …. मी शोधते तुला , तुझा हात पकडायचा प्रयत्न करते, पण तू पण सुट्टी घेतल्यासारखा निघून गेलेला असतोस . तू असशील तर मग माझ मन रिकाम होणारच नाही हे माहिती असल्यासारखा. 
आता वाट बघतेय तुझी , तू आलास कि एकटं वाटणार नाही , सगळ भरून जाइल. मला माहिती आहे, तू येशील तेव्हा काहीतरी नवीन काम सोबत आणशिलचं , मग परत नवीन काहीतरी सुरु होईल … नवीन काम , नवीन झिंग आणि परत त्यात बुडणं होईलंच.