मृगजळ

तू एक मृगजळ
हातात येता येता नाहीसं होणारं
तू एक चंद्र
पौर्णिमेला उगवून अमावास्येला गायब होणारा
तू रातराणीचा सुगंध
रात्रीत उमलून सकाळी गायब होणारा
तू पहाटेच स्वप्न
खरा होण्याची वेडी अशा दाखवणारा
तू  प्राजक्ताच फुल
पहाटे पुरतंच आयुष्य लाभलेला
तू नदीचा आवेग
कवेत घेवून सोडून देणारा
तू माझ मन
राज्य करता करता निघून जाणारा
--अनघा 

मुक्त

एक मोकळं आभाळ हवंय

उडण्यासाठी

एक मोकळा कॅनव्हास हवाय

व्यक्त होण्यासाठी

एक मोकळा अवकाश हवाय

झेप घेण्यासाठी

एक कुऱ्हाड हविये

या साखळ्या तोडण्यासाठी

एक हात हवाय

तोल सांभाळण्यासाठी

एक मुक्त मन हवंय

मनाला मुक्त करण्यासाठी 

--अनघा

अर्थ

काही सांगायचे असते तेव्हाच शब्द हरवतात

शब्दांना शोधायचे असते तेव्हाच अर्थ हरवतात

गाळलेल्या जागांमधला अर्थ खुप काही सांगुन जातो

बरेचदा अर्था एेवजी अनर्थ करुन जातो

समजुतीच्या कुंपणामध्ये अर्थ बागडत असतो

हरवलेला शब्द कुंपण तोडुन आत शिरतो

आता काहीच उरलेलं नसतं

असतो तो फक्त अनर्थ, सगळीकडे व्यापून उरलेला

--अनघा

समुद्र

एक समुद्र तुझ्या ओंजळीमधे सामावलेला

अव्यक्त मनाच्या हळव्या कोपर्यात दडलेला

हळव्या नात्यांच्या आठवणीत हरवलेला

जमिनीवरून चंद्राला साद घालणारा

चंद्राच्या चांदणीने उचंबळणारा

किनार्याच्या साथीने चालणारा

एक समुद्र, तुझ्या ओंजळीमधुन

माझ्या ओंजळीत उतरणारा...

--अनघा