ती आजीच्या घरातली दुपार
पायऱ्यांवर पडलेले उन्हाचे कवडसे
शांत असलेले नळ
घराघरात पसरलेली संथ शांतता
मधूनच ऐकु येणारी कुकर ची शिट्टी

अशीच पाय पसरून बसलेली दुपार
वरच्या पायऱ्यांवरुन घरंगळत आलेली
उन्हाच्या कवडशात पाय ताणून झोपलेली मनी
दबकत पावलांनी चालणारी लुका छुपी नाहीतर भातुकली
आजीच्या स्वयंपाकघरातून चोरून आणलेले शेंगदाणे आणी गुळ
परसदाराचे तोडलेले पेरू आणी आवळे
त्याला लावून खायला आणलेले तिखट मीठ
हळू आवाजात मारलेल्या गप्पा

अशीच मरगळलेली दुपार
मरगळलेली वाहन विश्रांतीच्या तयारीत असलेली
बंद व्हायच्या बेतात असणारी दुकानं
समोरच्या पठाण काकांच्या दुकानातून जाऊन आणलेल्या गोळ्या
त्याची वाटणी , हळू आवाजातली भांडण आणि मग मारामारी

सगळं कसा लख्ख आठंवत
तुला दाखवावंस वाटतं
पण सगळंच कसं स्वप्नासारखं
दाखवता न येणार
सांगता सांगता काहीतरी निसटल्याची हुरहूर वाटायला लावणारं
हाताने पकडायला जावं तर विरून जाणार

एका शांत दुपारच चित्र , आजीच्या घरातलं

 तुझ्या श्वासांना ओठावर झेलायचं आहे मला
माझ्यातल्या तुला जग दाखवायचं आहे मला

तुझ्या भोवती रेंगाळणारं माझ जग
तुझ्या श्वासंवारती हिंदकळणारं माझ जग
तुझ्या ओठांच्या स्पर्शान वेडं होणारं माझ जग
तुझ्या कुशीत सामावणारं माझ जग

तुझ्या आवेगात झोकून द्यायचं आहे मला
माझ्यातल्या तुला जग दाखवायचं आहे मला

स्वतःला तुझ्यामध्ये विसरून जगायचं आहे मला
माझ्यातल्या तुला जग दाखवायचं आहे मला 

तुझ्या आठवणींचा गुंता

गुंत्यात अडकलेली मी

सोडवावा म्हटल तर 

अजुनच अडकत जाणारी

सरळ कराव्या तर

ना सुरवात ना शेवट

सगळ्या एकमेकात अडकलेल्या

कापुन काढल्या परवा

आज बघितलं तर

तुझ्या आठवणींचा गुंता

गुंत्यात अडकलेली मी

--अनघा

मृगजळ

तू एक मृगजळ
हातात येता येता नाहीसं होणारं
तू एक चंद्र
पौर्णिमेला उगवून अमावास्येला गायब होणारा
तू रातराणीचा सुगंध
रात्रीत उमलून सकाळी गायब होणारा
तू पहाटेच स्वप्न
खरा होण्याची वेडी अशा दाखवणारा
तू  प्राजक्ताच फुल
पहाटे पुरतंच आयुष्य लाभलेला
तू नदीचा आवेग
कवेत घेवून सोडून देणारा
तू माझ मन
राज्य करता करता निघून जाणारा
--अनघा 

मुक्त

एक मोकळं आभाळ हवंय

उडण्यासाठी

एक मोकळा कॅनव्हास हवाय

व्यक्त होण्यासाठी

एक मोकळा अवकाश हवाय

झेप घेण्यासाठी

एक कुऱ्हाड हविये

या साखळ्या तोडण्यासाठी

एक हात हवाय

तोल सांभाळण्यासाठी

एक मुक्त मन हवंय

मनाला मुक्त करण्यासाठी 

--अनघा